Śmiertelny wypadek na budowie Stadionu Narodowego w Warszawie

9 maja po godzinie 12 mężczyzna spadł z rusztownia. Zginął na miejscu. Miał ok 20 lat. Kolejny przypis do wyniku i statystyk które mówią, iż młodzi pracownicy ( bez większego doświadczenia ) częściej ulegają wypadkom. Ten upadek z wysokości ok 30 metrów nie mógł skończyć się inaczej. To już drugi wypadek śmiertelny przy budowie Stadionu Narodowego. Wczśniej pod koniec roku 2009 dwóch pracowników w wieku 40 i 45 lat spadło z wysokości ok 18 metrów w klatce podwiedzonej do żurawia. Jeden mężczyzna zmarł na miejscu, drugi podczas operacji w szpitalu. SB

Zostaje nam w kieszeni 74 % pensji brutto

Polski pracownik przeciętnie otrzymuje na rękę 74 proc. swojego wynagrodzenia brutto - wynika z opublikowanego w poniedziałek raportu PricewaterhouseCoopers. Średnia europejska to 70 proc. Z raportu wynika, że z reguły wyższy poziom obciążenia podatkami występuje w krajach, w których obowiązuje progresywna skala podatkowa. Autorzy raportu porównywali dochody netto - obliczone jako procent pensji brutto - wyliczone na podstawie średnich płac w poszczególnych krajach. Ponadto założono, że pracownicy nie uzyskują innych dochodów oprócz dochodów z tytułu zatrudnienia i oprócz ulg prorodzinnych nie uwzględniono ulg podatkowych. Na użytek badania zastosowane zostały stawki podatku i ubezpieczeń społecznych obowiązujące w 2010 r. Jak wyliczyli eksperci PwC, średnie wynagrodzenie netto mieszkańców krajów Unii Europejskiej, Norwegii, Islandii i Szwajcarii wyniosło w 2010 r. ok. 70 proc. pensji brutto. Przeciętne obciążenia z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych stanowiły ok. 20 proc. wynagrodzenia brutto, a z tytułu ubezpieczeń społecznych ok. 10 proc. Choć - jak wynika z raportu - obciążenia podatkowe w UE nadal pochłaniają prawie jedną trzecią wynagrodzenia brutto, to w porównaniu z 2009 r. w ubiegłym roku nie zwiększyły się one znacznie. "Kraje, które mogą pochwalić się średnim netto na poziomie wyższym niż 70 proc. to Estonia, Słowacja, Republika Czeska, Cypr, Bułgaria, Malta, Litwa, Portugalia, Hiszpania, Łotwa, Polska, Luksemburg i Rumunia" - napisano w raporcie. Jak zwracają uwagę autorzy raportu, wśród tych państw znajdują się wszystkie kraje, które wprowadziły liniowy podatek dochodowy od osób fizycznych - Estonia, Słowacja, Republika Czeska, Bułgaria, Litwa, Łotwa i Rumunia. "Średnie netto uzyskiwane w tych krajach to ok. 77 proc. wynagrodzenia brutto (...), podczas gdy średnie netto uzyskiwane w krajach z progresywną skalą podatkową wynosi ok. 67 proc." - napisano w opracowaniu. Autorzy raportu przeanalizowali obciążenia podatkowe osób fizycznych w UE w czterech przypadkach - osoby, która nie ma małżonka ani dzieci i uzyskującej średnie wynagrodzenie, osoby w związku małżeńskim, posiadającej dwoje dzieci i zarabiającej średnie wynagrodzenie, osoby nieposiadającej rodziny i uzyskującej pięciokrotność średniego wynagrodzenia, a także osoby w związku małżeńskim, posiadającej dwoje dzieci i zarabiającej pięciokrotność średniego wynagrodzenia. Po porównaniu tych przypadków, autorzy raportu ustalili, że dzięki prorodzinnym ulgom podatkowym, takim jak np. ulga na dzieci, wspólne rozliczenie roczne itp., zmniejszają się obciążenia podatkowe, czyli wynagrodzenie netto jest większe. "W odniesieniu do średnich zarobków ,,zysk" podatnika wynikający z zastosowania ulg rodzinnych może wynosić 13 punktów procentowych (na Słowacji) czy nawet 17 punktów procentowych (w Czechach)" - napisano w raporcie. Przy porównaniu wynagrodzenia netto podatnika o średnich zarobkach i podatnika uzyskującego pięciokrotność średniej krajowej okazuje się, że w miarę wzrostu wynagrodzenia zmniejsza się procent dochodu netto. "Np. w Irlandii pensja netto pracownika zarabiającego pięciokrotność średniej krajowej jest o 25 punktów procentowych niższa niż w przypadku osoby średnio zarabiającej" - napisano. (PAP)

Co zrobić gdy zdarzy się wypadek przy pracy.

W razie zaistnienia wypadku przy pracy pracodawca, zgodnie z art. 234 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (tekst jedn.: Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 z późn. zm.) - dalej k.p., jest obowiązany w szczególności podjąć niezbędne działania eliminujące lub ograniczające zagrożenie, zapewnić udzielenie pierwszej pomocy osobom poszkodowanym i ustalenie w przewidzianym trybie okoliczności i przyczyn wypadku, a następnie zastosować odpowiednie środki zapobiegające podobnym wypadkom. Zwykle powinny to być czynności polegające na ewakuacji osób ze strefy zagrożenia, zabezpieczeniu strefy wypadku przed dostępem osób niepowołanych, wyłączeniu dopływu energii elektrycznej, gazu, wyłączeniu maszyn lub urządzeń. Najistotniejsza rola w tym zakresie przypada osobom kierującym pracownikami. Ich obowiązki zostały określone w art. 212 k.p., zgodnie z którym osoby te powinny: ?- organizować, przygotowywać i prowadzić prace, uwzględniające zabezpieczenie pracowników przed wypadkami przy pracy, chorobami zawodowymi i innymi chorobami związanymi z warunkami środowiska pracy; ?- dbać o bezpieczny i higieniczny stan pomieszczeń pracy i wyposażenia technicznego, a także o sprawność środków ochrony zbiorowej i ich stosowanie zgodnie z przeznaczeniem. Zakres prac oraz tryb realizacji powyższych obowiązków powinien być ustalony w zakładowym regulaminie pracy, zarządzeniem wewnętrznym pracodawcy lub za pomocą instrukcji. Potrzebę takiej regulacji powinna pracodawcy uświadomić i zrealizować służba bhp. Ważnym obowiązkiem pracodawcy jest zabezpieczenie miejsca wypadku. Taki obowiązek nakłada § 3 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 1 lipca 2009 r. w sprawie ustalania okoliczności i przyczyn wypadków przy pracy (Dz. U. Nr 105, poz. 870), zgodnie z którym do czasu ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku pracodawca ma obowiązek zabezpieczyć miejsce wypadku w sposób wykluczający dopuszczenie do miejsca wypadku osób niepowołanych, uruchamianie bez koniecznej potrzeby maszyny i innych urządzeń technicznych, które w związku z wypadkiem zostały wstrzymane, dokonywanie zmiany położenia maszyny i innych urządzeń technicznych, jak również zmiany położenia innych przedmiotów, które spowodowały wypadek lub pozwalają odtworzyć jego okoliczności. W praktyce zabezpieczenie miejsca wypadku oznacza wygrodzenie strefy wypadku taśmą lub barierkami, a w razie konieczności należy wystawić znaki lub tablice informujące o grożącym niebezpieczeństwie. Zgodę na uruchomienie maszyn i innych urządzeń technicznych lub dokonanie zmian w miejscu wypadku wyraża pracodawca, w uzgodnieniu ze społecznym inspektorem pracy, po dokonaniu oględzin miejsca wypadku oraz po sporządzeniu, jeśli zachodzi potrzeba, szkicu lub fotografii miejsca wypadku. Jeżeli doszło do śmiertelnego, ciężkiego lub zbiorowego (co najmniej dwie osoby poszkodowane) wypadku przy pracy lub do innego wypadku, który wywołał wymienione skutki, mającego związek z pracą i który może być uznany za wypadek przy pracy, pracodawca ma obowiązek niezwłocznie zawiadomić właściwego inspektora pracy i prokuratora. Zawiadomienie to w praktyce realizuje inspektor bhp, wypełniając formularz zgłoszeniowy, który po uzyskaniu podpisu pracodawcy przesyła do właściwego inspektora pracy i prokuratora. Zazwyczaj dokument ten wysyła się faxem pod numer ustalony w każdym Okręgowym Inspektoracie PIP. Kopię zgłoszenia do PIP i prokuratora należy dołączyć do dokumentacji powypadkowej. Pracodawca powinien powołać zespół powypadkowy, który w ciągu 14 dni od chwili powiadomienia o wypadku jest zobowiązany do sporządzenia protokołu z ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku. Jeżeli wypadek spowodowany był czynnikiem nieuwzględnionym przy ocenie ryzyka zawodowego, należy w ramach działań profilaktycznych uzupełnić ocenę o ten czynnik (zagrożenie) i poinformować pracowników. Okoliczności i przyczyny wypadków śmiertelnych, ciężkich i zbiorowych ustala zespół powypadkowy, w którego skład wchodzi pracownik kierujący komórką służby bezpieczeństwa i higieny pracy oraz zakładowy społeczny inspektor pracy (sip). Okoliczności i przyczyny wypadków innych niż śmiertelne, ciężkie i zbiorowe ustala zespół powypadkowy, w którego skład wchodzi pracownik służby bhp oraz oddziałowy (wydziałowy) sip. U pracodawcy, który zgodnie z art. 23711 § 1 k.p. nie ma obowiązku tworzenia służby bhp, w skład zespołu powypadkowego, zamiast pracownika służby bhp, wchodzi pracodawca lub pracownik zatrudniony przy innej pracy, któremu pracodawca powierzył wykonywanie zadań służby bhp albo specjalista spoza zakładu pracy. U pracodawcy, u którego nie działa społeczna inspekcja pracy, w skład zespołu powypadkowego zamiast sip, jako członek zespołu, wchodzi przedstawiciel pracowników posiadający aktualne zaświadczenie o ukończeniu szkolenia w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy, zgodnie z przepisami dotyczącymi szkolenia w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy. Jeżeli pracodawca nie może dopełnić obowiązku utworzenia zespołu powypadkowego w składzie dwuosobowym, ze względu na liczbę zatrudnionych pracowników, okoliczności i przyczyny wypadku ustala zespół powypadkowy, w którego skład wchodzi pracodawca oraz specjalista spoza zakładu pracy. W praktyce problematyka ta powinna być uregulowana wewnętrznymi przepisami pracodawcy. Natomiast w przypadku stwierdzenia u pracownika rozpoznania choroby zawodowej albo podejrzenia o taką chorobę, pracodawca jest obowiązany niezwłocznie zgłosić ten fakt na piśmie właściwemu organowi Państwowej Inspekcji Sanitarnej i właściwemu inspektorowi pracy. Opracował: Edward Kołodziejczyk

Duże kary za brak troski o BHP

Wzrost kosztów pracy i organizacji produkcji, wynagrodzeń, napraw uszkodzonych maszyn oraz przestojów przekłada się na wzrost ceny wypadku przy pracy. Według szacunków Międzynarodowej Organizacji Pracy wypadki przy pracy i choroby zawodowe pochłaniają średnio ok. 4 proc. PKB rocznie w każdym państwie. Niestety w większości zakładów pracy nie prowadzi analiz ekonomicznych bezpieczeństwa i higieny pracy. Pracodawcy nie uświadamiają sobie, że zapewnienie zatrudnionym odpowiedniej ochrony doprowadzi do obniżenia kosztów funkcjonowania całego przedsiębiorstwa. Przeważa perspektywa ,,tu i teraz", sprowadzająca się do podliczenia kosztów wydarzeń wypadkowych. Według Centralnego Instytutu Pracy przeciętna wartość wypadku przy pracy wynosiła w 2007 r. 31 tys. zł. Aż 79 proc. tej sumy zapłacą podatnicy, 12,5 proc. poszkodowany z rodziną, resztę - pracodawca. Pracodawcy, którzy naruszają przepisy i zasady bhp muszą liczyć się z podwyższeniem kosztów prowadzenia działalności W razie stwierdzenia w dwóch kolejnych kontrolach rażącego naruszenia przepisów, inspektor pracy może wystąpić do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o podwyższenie składek na ubezpieczenie wypadkowe o 100 proc. Podwyższenie obowiązywać będzie przez najbliższy rok. W 2010 r. skierowano 133 takie wnioski, dotyczące przede wszystkim Irm budowlanych i produkcyjnych. Wszystkie zostały uwzględnione. Źródło: Rzeczpospolita, 4 maja 2011 r., Tomasz Zalewski

BHP jako obowiązek prawny

Wydaje się konieczne, żeby przyszły pracodawca, organizator lub kierownik produkcji, a nawet pracownik poznał zasadnicze regulacje prawne, które stwarzają podstawowy do badania okoliczności i przyczyn wypadków urazowych oraz do dochodzenia roszczeń z tytułu wypadku lub choroby zawodowej.

Konieczność ta wynika z ustawy Kodeksu Pracy, który mówi, że zakład pracy jest zobowiązany zapewnić pracownikom bezpieczne i higieniczne warunki pracy. Realizacja tego obowiązku powinna stanowić nieodłączny element działalności zakładu przy odpowiednim wykorzystaniu osiągnięć nauki i techniki.

W polskim systemie prawnym zapewnienie bezpieczeństwa obywatelom naszego państwa spoczywa na organach administracji rządowej. Do zakresu tych obowiązków włączona została także dbałość państwa o bezpieczeństwo obywateli zatrudnionych przy wykonywaniu wszelkiego rodzaju prac. Obowiązek ten realizowany jest poprzez regulacje prawne, system edukacji, system nadzoru nad respektowaniem prawa, prowadzenie statystyki wypadkowej i chorób zawodowych, a także system ubezpieczeń zapewniających pracownikowi rekompensatę w razie wypadku lub choroby zawodowej. Najważniejszym aktem prawnym w tym zakresie jest Kodeks pracy, który bezpieczeństwo pracy ujmuje, jako efekt współdziałania pracodawców i pracobiorców, przydzielając każdej z tych grup ściśle określone obowiązki.

W układzie tym szczególnie wyeksponowana jest rola osób kierujących pracownikami, którym przypisuje się siłę sprawczą w kształtowaniu BHP w nadzorowanym obszarze. Nie bez znaczenia jest też zaangażowanie samych pracowników w dbałość o właściwe warunki panujące podczas pracy. Według Kodeksu Pracy pracownik ma obowiązek przestrzegania przepisów i zasad bezpieczeństwa oraz higieny pracy. Pracownik może odmówić podjęcia pracy w warunkach zagrożenia jego życia lub zdrowia bez ponoszenia za to konsekwencji zawodowych. Jednocześnie pracownikowi nie wolno stosować metod pracy i technologii innych od nakazanych. Nie wolno mu także podejmować zachowań niedozwolonych, zagrażających bezpieczeństwu pracy.

-- Stopka

Artykuł pochodzi z serwisu artykuly.com.pl - Twojego źródła artykułów do przedruku.